Rektorzy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie

– 48 –

CEL OGÓLNY ZAJĘĆ

przybliżenie (utrwalenie) wiadomości o rektorach UMFC w Warszawie pochowanych na Cmentarzu Stare Powązki.

CZAS TRWANIA
Godzina lekcyjna w szkole – przygotowanie oraz spacer po Powązkach – 2 godziny lekcyjne (1,5 h) na terenie cmentarza

Scenariusz lekcji w PDF


Rektorzy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie

Autorki: Mieczysława Demska-Trębacz, Małgorzata Langier

ADRESAT ZAJĘĆ:
Uczniowie i uczennice szkoły podstawowej (klasy VII-VIII) oraz szkół średnich

METODY I FORMY PRACY:
Wykład informacyjny, pogadanka, spacer po cmentarzu Stare Powązki.

ŚRODKI I MATERIAŁY DYDAKTYCZNE:
Podręcznik, ilustracje przedstawiające omawiane postaci i ich dzieła.

SŁOWA KLUCZOWE:
Muzyka, rektorzy, Uniwersytet Muzyczny, Fryderyk Chopin, opera, wirtuoz, pedagogika muzyczna.

CELE I METODYKA ZAJĘĆ

Cel ogólny: Przybliżenie i utrwalenie wiadomości o rektorach UMFC w Warszawie pochowanych na Cmentarzu Stare Powązki.

Cele szczegółowe:

  • Poznanie historii najstarszej uczelni muzycznej w Polsce (od Szkoły Dramatycznej Bogusławskiego do Uniwersytetu Muzycznego).
  • Zrozumienie roli, jaką odegrali wybitni artyści i pedagodzy w kształtowaniu kultury muzycznej w Polsce.
  • Poznanie sylwetek rektorów i dyrektorów uczelni, którzy spoczywają na Powązkach.

PRZEBIEG ZAJĘĆ

CZĘŚĆ I: WSTĘP HISTORYCZNY

Opowieść o historii szkolnictwa muzycznego w Warszawie: od założenia Szkoły Dramatycznej w 1810 roku, przez Szkołę Główną Muzyki (gdzie uczył się Chopin), Instytut Muzyczny (reaktywowany przez Apolinarego Kątskiego), aż po Konserwatorium i współczesny Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina. Omówienie trudnych losów uczelni w czasach zaborów i wojen oraz jej odrodzenia w wolnej Polsce.

CZĘŚĆ II: SPACER PO CMENTARZU

Odwiedziny grobów twórców warszawskiej uczelni muzycznej – rektorów, dyrektorów i wybitnych pedagogów.

POSTACI ZWIĄZANE Z TEMATEM (BIOGRAMY)

Wojciech Bogusławski (1757–1829)

LOKALIZACJA: TABLICA NA ŚCIANIE KOŚCIOŁA ŚW. KAROLA BOROMEUSZA

„Ojciec teatru polskiego”, aktor, reżyser i dramatopisarz. Dyrektor Teatru Narodowego. To z jego inicjatywy w 1810 roku powstała Szkoła Dramatyczna, która dała początek zawodowemu szkolnictwu muzycznemu w Warszawie. Autor opery „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale”.

Józef Elsner (1769–1854)

LOKALIZACJA: KWATERA 159-5-1/3

Kompozytor i pedagog, nauczyciel Fryderyka Chopina. Rektor Szkoły Głównej Muzyki. Stworzył podstawy nowoczesnego kształcenia muzycznego w Polsce. Kompozytor oper i utworów religijnych, który dostrzegł geniusz Chopina, oceniając go słowami: „zdolność muzyczna, geniusz muzyczny”.

Apolinary Kątski (1824–1879)

LOKALIZACJA: KWATERA 16-2-9/10

Wirtuoz skrzypiec, uczeń Paganiniego. Dzięki swoim talentom dyplomatycznym i zbiórkom społecznym doprowadził do reaktywowania uczelni muzycznej w 1861 roku jako Instytutu Muzycznego. Był jego pierwszym dyrektorem i wykładowcą klasy skrzypiec.

Emil Młynarski (1870–1935)

LOKALIZACJA: ALEJA ZASŁUŻONYCH 1-17

Dyrygent, skrzypek i kompozytor. Pierwszy dyrektor Filharmonii Warszawskiej (1900). Rektor Konserwatorium w latach 1904–1907 i 1919–1922. Dyrektor Opery Warszawskiej. Teść Artura Rubinsteina. Zasłużony dla rozwoju życia muzycznego w niepodległej Polsce.

Stanisław Barcewicz (1858–1929)

LOKALIZACJA: KWATERA PPRK-1-147/148

Wirtuoz skrzypiec, uczeń Czajkowskiego. Dyrektor Instytutu Muzycznego w latach 1910–1918. Wybitny pedagog, który wykształcił wielu znakomitych muzyków. Mieczysław Karłowicz zadedykował mu swój Koncert skrzypcowy, którego Barcewicz był pierwszym wykonawcą.

Aleksander Zarzycki (1834–1895)

LOKALIZACJA: KATAKUMBY 1-71/72

Pianista i kompozytor. Dyrektor Instytutu Muzycznego (1879–1888). Zatrudnił w uczelni Ignacego Jana Paderewskiego. Musiał ustąpić ze stanowiska z powodu represji władz carskich (jako poddany austriacki). Autor popularnych utworów fortepianowych.

Gustaw Roguski (1839–1921)

LOKALIZACJA: KATAKUMBY 1-90/91

Kompozytor i pedagog. Przez 40 lat uczył w Instytucie Muzycznym harmonii i kontrapunktu. Jego uczniami byli m.in. Paderewski i Karłowicz. Autor podręczników muzycznych.

PRACA DOMOWA (PROPOZYCJA)

Wybierz jedną z omawianych postaci i znajdź informację o jej najsłynniejszym dziele (muzycznym lub organizacyjnym). Jakie znaczenie miało to osiągnięcie dla polskiej kultury?