Dla dobra wspólnego – społecznicy i filantropi
– 34 –
CEL OGÓLNY ZAJĘĆ
przybliżenie (utrwalenie) wiadomości o ludziach pochowanych na Cmentarzu Stare Powązki i działających bezinteresownie dla dobra społecznego.
CZAS TRWANIA
Godzina lekcyjna w szkole – przygotowanie oraz spacer po Powązkach – 2 godziny lekcyjne (1,5 h) na terenie cmentarza
Scenariusz lekcji w PDF
Dla dobra wspólnego – społecznicy i filantropi
ADRESAT ZAJĘĆ:
Uczniowie szkoły podstawowej oraz liceum
METODY I FORMY PRACY:
Wykład informacyjny, pogadanka, spacer po cmentarzu Stare Powązki.
ŚRODKI I MATERIAŁY DYDAKTYCZNE:
Biogramy postaci omawianych w trakcie lekcji, ilustracje.
SŁOWA KLUCZOWE:
Filantropia, dobroczynność, medycyna, pomoc społeczna, Konrad Dobrski, Jan Tadeusz Lubomirski, Stanisław Kierbedź.
CELE I METODYKA ZAJĘĆ
Cel ogólny: Przybliżenie i utrwalenie wiadomości o ludziach pochowanych na Cmentarzu Stare Powązki, którzy działali bezinteresownie dla dobra społecznego.
Cele szczegółowe:
- Zrozumienie pojęć: filantropia, społecznik, praca organiczna.
- Poznanie sylwetek osób, które poświęcały swój majątek i czas na pomoc innym (chorym, ubogim, represjonowanym).
- Kształtowanie postaw prospołecznych i empatii.
PRZEBIEG ZAJĘĆ
CZĘŚĆ I: WSTĘP
Wprowadzenie do tematu bezinteresownej pomocy. Rozmowa o tym, że w społeczeństwie zawsze byli ludzie, którzy dzielili się swoim majątkiem i talentem dla dobra ogółu. Działali w medycynie, edukacji i gospodarce, często zastępując nieistniejące instytucje państwowe w czasie zaborów (opieka nad sierotami, ubogimi, więźniami politycznymi).
CZĘŚĆ II: SPACER PO CMENTARZU
Odwiedziny grobów wielkich warszawskich społeczników i filantropów, którzy swoją działalnością zmieniali życie mieszkańców XIX-wiecznej Warszawy.
POSTACI ZWIĄZANE Z TEMATEM (BIOGRAMY)
Konrad Dobrski (1849–1915)
LOKALIZACJA: KWATERA 178-5-29
Lekarz, ordynator chirurgii w Szpitalu Dzieciątka Jezus, wybitny laryngolog znający 5 języków. Społecznik, który organizował pomoc dla rodzin powstańców styczniowych i zesłańców powracających z Syberii (leczył ich za darmo, wspierał finansowo). Prowadził salon literacki, w którym bywał Henryk Sienkiewicz.
Jan Tadeusz Lubomirski (1826–1908)
LOKALIZACJA: KWATERA 19-1/2-16/17
Książę, historyk i działacz społeczny. Prezes Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Założył Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Wspierał Instytut Głuchoniemych i Ociemniałych. Całe życie poświęcił pracy na rzecz podniesienia poziomu oświaty i opieki społecznej w Polsce.
Stanisław Kierbedź (1845–1910)
LOKALIZACJA: KWATERA M-5/6-18
Inżynier i finansista, bratanek budowniczego mostu. Wielki filantrop. Wspólnie z żoną Eugenią ufundował gmach Biblioteki Publicznej przy ul. Koszykowej oraz Szkołę Sztuk Pięknych w Warszawie. Wspierał szpitale i kasy pomocy dla pracowników.
Eugenia Kierbedź (1855–1946)
LOKALIZACJA: KWATERA M-5/6-18
Żona Stanisława Kierbedzia, znana z ogromnej hojności. Oprócz wspierania kultury i nauki (biblioteka, akademia sztuk pięknych), angażowała się w pomoc najuboższym. Przekazała znaczne fundusze na rzecz Towarzystwa Dobroczynności.
Cecylia Plater-Zyberk (1853–1920)
LOKALIZACJA: KWATERA 41-5-4/6
Działaczka społeczna i edukacyjna. Założyła szkołę gospodarstwa wiejskiego w Chyliczkach oraz szkołę zawodową dla dziewcząt w Warszawie. Jej celem było usamodzielnienie kobiet poprzez naukę zawodu.
PRACA DOMOWA (PROPOZYCJA)
Zastanów się, kogo współcześnie można nazwać filantropem. Znajdź przykład osoby lub fundacji w Twoim regionie, która działa „dla dobra wspólnego” i opisz krótko jej działalność.