Urbaniści – żeby żyło się wygodniej
– 32 –
CEL OGÓLNY ZAJĘĆ
Przybliżenie (utrwalenie) wiadomości o historii
urbanistyki w Polsce (a szczególnie w Warszawie)
w powiązaniu z osobami pochowanymi
na Cmentarzu Stare Powązki.
CZAS TRWANIA
Godzina lekcyjna w szkole – przygotowanie oraz spacer po Powązkach – 2 godziny lekcyjne (1,5 h) na terenie cmentarza
Scenariusz lekcji w PDF
Urbaniści – żeby żyło się wygodniej
ADRESAT ZAJĘĆ:
Uczniowie szkoły podstawowej (klasy VII-VIII) oraz liceum
METODY I FORMY PRACY:
Wykład informacyjny o historii urbanistyki w Europie i w Polsce, spacer po cmentarzu Stare Powązki.
ŚRODKI I MATERIAŁY DYDAKTYCZNE:
Biogramy postaci omawianych w trakcie lekcji.
SŁOWA KLUCZOWE:
Urbanistyka, planowanie przestrzenne, architektura, odbudowa Warszawy, Arcadis, Dominik Merlini, Jan Zachwatowicz.
CELE I METODYKA ZAJĘĆ
Cel ogólny: Przybliżenie i utrwalenie wiadomości o historii urbanistyki w Polsce (a szczególnie w Warszawie) w powiązaniu z osobami pochowanymi na Cmentarzu Stare Powązki.
Cele szczegółowe:
- Znajomość historii urbanistyki i projektowania przestrzennego (od praw miejskich po czasy współczesne).
- Umiejętność wymienienia polskich inżynierów i projektantów mających wpływ na wygląd miast.
- Znajomość firm historycznych i współczesnych (np. Arcadis) zajmujących się urbanistyką.
PRZEBIEG ZAJĘĆ
CZĘŚĆ I: WPROWADZENIE HISTORYCZNE
Omówienie ewolucji planowania miast: od lokacji na prawie magdeburskim i lubeckim, przez rewolucję przemysłową (osiedla fabryczne), aż po nowoczesne planowanie w II RP (plan regionalny Warszawy) i odbudowę stolicy po 1945 roku (Biuro Odbudowy Stolicy). Zwrócenie uwagi na współczesne wyzwania urbanistyki (zrównoważony rozwój, jakość życia) i rolę firm projektowych.
CZĘŚĆ II: SPACER PO CMENTARZU
Odwiedziny grobów architektów i urbanistów, którzy kształtowali przestrzeń polskich miast na przestrzeni wieków.
POSTACI ZWIĄZANE Z TEMATEM (BIOGRAMY)
Dominik Merlini (1730–1797)
LOKALIZACJA: KATAKUMBY 184-4
Włoski architekt, nadworny budowniczy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Twórca warszawskich Łazienek Królewskich (w tym Pałacu na Wodzie). Jego styl ewoluował od późnego baroku do klasycyzmu, kształtując architektoniczne oblicze XVIII-wiecznej Warszawy.
Jan Zachwatowicz (1900–1983)
LOKALIZACJA: KWATERA 166-6-25
Architekt, Generalny Konserwator Zabytków. Po II wojnie światowej kierował Wydziałem Architektury Zabytkowej BOS. To dzięki jego determinacji i koncepcji odbudowano Stare Miasto w Warszawie, zamiast pozostawić je jako gruzowisko lub zabudować nowoczesnymi blokami.
Henryk Marconi (1792–1863)
LOKALIZACJA: KWATERA 177 WPROST 5-9/10
Wybitny architekt pochodzenia włoskiego, przedstawiciel klasycyzmu. Projektował kluczowe obiekty użyteczności publicznej w Warszawie, m.in. Hotel Europejski, kościół św. Karola Boromeusza oraz gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Dominik Ludwik Pawlikowski (1879–1952)
LOKALIZACJA: KWATERA 100-4-19
Architekt i urbanista, związany z Siedlcami (zaprojektował dzielnicę Nowe Siedlce). Filantrop, który bezpłatnie projektował szkoły. Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy przy rekonstrukcji Warszawy.
Julian Ankiewicz (1820–1903)
LOKALIZACJA: KWATERA 11-3-23/24
Architekt, który zdobywał wykształcenie i doświadczenie w praktyce. Kierował pracami przy odbudowie Pałacu Czartoryskich w Puławach oraz projektował zakłady przemysłowe i pałace (m.in. w Ciechanowcu).
PRACA DOMOWA (PROPOZYCJA)
Znajdź w swojej okolicy miejsce, które Twoim zdaniem jest dobrze zaprojektowane (przyjazne dla mieszkańców) i takie, które jest niefunkcjonalne. Uzasadnij swój wybór, biorąc pod uwagę zasady urbanistyki (komunikacja, zieleń, dostępność usług).